کدوم راه

بند

kodomrah — Thu, 29 Oct 2009 18:43:18 GMT

در دربند دربند تو هستم

در بند بودنم خوش است! نه دربند بودنم....

باز هم باران

kodomrah — Wed, 21 Oct 2009 16:05:22 GMT

باران تنها به کسانی طراوت خواهد داد که شجاعت زیر باران راه رفتن را داشته باشند

دوستی

kodomrah — Sun, 18 Oct 2009 19:22:21 GMT

بعضی دوست داشتن ها ابدی هستن بعضی دوستانه و بعضی اجبار

برای من 2 مورد اول همیشه برقرار بوده

نمی دانم اگر دوست داشتن های دوستانه ام را ابدی کنم در حق کسانی که مستحق عشق ابدی هستن ستمی نموده ام؟

می دونی که روی سخن من با تو هستش....

شعر خسته

kodomrah — Sat, 17 Oct 2009 20:28:18 GMT

بی تو شعر خسته ام بی تاب شد

عشق تو در پستوی خانه قاب شد

بی تو ای تنها امید زندگی

قلب من خاموش چون مرداب شد

بس که بی تاب تو ام ای بی وفا

چشمه چشمان من بی آب شد

آه! ای تعبیر خوب بودنم

نام تو در خلوتم مهتاب شد

من

kodomrah — Mon, 12 Oct 2009 14:35:03 GMT

پیامت را دیدم و خوشحال شدم

تو کیستی؟

kodomrah — Sun, 04 Oct 2009 19:28:18 GMT

تو کیستی؟

.....

پ.ن ...

از خودت بیشتر بگو...

بگو

kodomrah — Sat, 03 Oct 2009 20:44:57 GMT

هرچه دوست داری بگو

از حالت

از کارت

از برق نگاهت

از تنهاییت

از هرچه که دوست داری....

با من حرف بزن

kodomrah — Fri, 02 Oct 2009 15:36:29 GMT

از خانه بيرون ميزنم اما کجا امشب
شايد تو ميخواهي مرا در کوچه ها امشب!
پشت ستون سايه ها روي درخت شب
مي جويم اما نيستي در هيچ جا امشب؟
ميدانم ، آري نيستي اما نمي دانم
بيهوده مي گردم به دنبالت چرا امشب؟
هر شب ترا بي جستجو مي يافتم اما
نگذاشت بي خوابي به دست آرم ترا امشب
ها...سايه اي ديدم! شبيه ات نيست اما حيف!
اي کاش مي ديدم به چشمانم خطا امشب
هر شب صداي پاي تو مي آمد از هر چيز
حتا ز برگي هم نمي آيد صدا امشب
امشب ز پشته ي ابرها بيرون نيامد ماه
بشکن قرق را ماه من بيرون بيا امشب
گشتم تمام کوچه ها را يک نفس هم نيست
شايد که بخشيدند دنيا را به ما امشب
طاقت نمي آرم تو که مي داني از ديشب
بايد چه رنجي برده باشم بي تو تا امشب
اي ماجراي شعر و شب هاي جنون من
آخر چگونه سر کنم بي ماجرا امشب؟

برای من حرف بزن...یا پیامکی ...

بهانه ای برای مستی

kodomrah — Mon, 21 Sep 2009 19:49:18 GMT

خوشحالم وقتی به گذشته ام نگاهی می اندازم فرصت عاشقی و معشوق شدن را چشیده ام ...

همین باور مرا بس است وامیدی به اینده...

گرچه غم و رنج من درازي دارد عيش و طرب تو سرفرازي دارد

بر هر دو مكن تكيه كه دوران فلك در پرده هزار گونه بازي دارد

..........

هر راز كه اندر دل دانا باشد بايد كه نهفته تر ز عنقا باشد

كاندر صدف از نهفتگي گردد در آن قطره كه راز دل دريا باشد

......

گر باده خوري تو با خردمندان خور يا با صنمي لاله رخي خندان خور

بسيار مخور و رد مكن فاش مساز اندك خور و گه گاه خور و پنهان خور

خوشحال و سرمست از بوسه هایم.....درآغوش کشیدن هایم.....

غزل

kodomrah — Fri, 07 Aug 2009 12:13:51 GMT

در جستجوی غزل این شعر را یافتم...

امشب ای ماه به درد دل من تسکینی

آخر ای ماه تو همدرد من مسکینی

کاهش جان تو من دارم و من می‌دانم

که تو از دوری خورشید چها می‌بینی

تو هم ای بادیه پیمای محبت چون من

سر راحـت ننهادی به سر بالینی

هر شب از حسرت ماهی من و یک دامن اشک

تو هم ای دامن مهتاب پر از پروینی

همه در چشمه‌ی مهتاب غم از دل شویند

امشب ای مه تو هم از طالع من غمگینی

من مگر طالع خود در تو توانم دیدن

که توام آینه‌ی بخت غبار آگینی

نی محزون مگر از تربت فرهاد دمید

که کند شکوه ز هجران لب شیرینی

تو چنین خانه‌کن و دلشکن ای باد خزان

گر خود انصاف کنی مستحق نفرینی

کی بر این کلبه‌ی طوفان‌زده سر خواهی زد

ای پرستو که پیام‌آور فروردینی

شهریارا گر آئین محبت باشد

چه حیاتی و چه دنیای بهشت آئینی